Wi-Fi Direct to standard bezprzewodowej komunikacji, który łączy urządzenia bez routera i bez podłączania ich do lokalnej sieci Wi-Fi. Działa na zasadzie peer-to-peer, czyli bezpośrednio między sprzętami. Dzięki temu można przesyłać pliki, drukować dokumenty lub wysyłać obraz do telewizora. Połączenie jest szybsze niż Bluetooth, a transmisja wykorzystuje szyfrowanie WPA2.
Jak działa Wi-Fi Direct?
W zwykłej sieci Wi-Fi urządzenia komunikują się za pośrednictwem routera. Wi-Fi Direct pomija ten element i tworzy bezpośrednie połączenie między kompatybilnymi urządzeniami, na przykład telefonem i drukarką albo dwoma smartfonami.
Jedno z urządzeń inicjuje połączenie i pełni funkcję tak zwanej grupy inicjującej, czyli hosta. Nie oznacza to jednak, że powstaje domowa sieć z dostępem do internetu. Utworzona grupa służy przede wszystkim do wymiany danych między połączonym sprzętem. W zależności od urządzenia i systemu można przesyłać zdjęcia, filmy, dokumenty lub dźwięk.
Technologia została opracowana przez Wi-Fi Alliance. Jej zasięg może sięgać do około 100 metrów, choć rzeczywista odległość zależy od konstrukcji urządzeń, przeszkód i warunków radiowych. Maksymalna prędkość transferu podawana dla obsługujących ją urządzeń może wynosić około 250 Mb/s. Połączenie jest zabezpieczane szyfrowaniem WPA2, ale przed zaakceptowaniem prośby o sparowanie należy sprawdzić nazwę wykrytego urządzenia.
Wi-Fi Direct, Bluetooth i zwykłe Wi-Fi – czym się różnią?
Wi-Fi Direct przypomina Bluetooth tym, że nie wymaga routera. Różnica polega na sposobie przesyłania danych. Wi-Fi korzysta z szybszej transmisji radiowej i większej przepustowości, dlatego lepiej nadaje się do dużych plików. Bluetooth zużywa zwykle mniej energii i sprawdza się przy akcesoriach, takich jak słuchawki czy klawiatury.
| Technologia |
Zasięg |
Prędkość |
Główne zastosowanie |
| Wi-Fi Direct |
Do około 100 metrów |
Do około 250 Mb/s |
Duże pliki, drukowanie, przesyłanie obrazu i multimediów |
| Bluetooth |
Zwykle kilka metrów |
Niższa niż w Wi-Fi Direct |
Słuchawki, głośniki, klawiatury i proste akcesoria |
| Wi-Fi z routerem |
Zależny od zasięgu sieci |
Zależna od routera i łącza |
Internet oraz komunikacja wielu urządzeń w jednej sieci |
Podane wartości są orientacyjne. Rzeczywisty transfer zależy między innymi od kart sieciowych, odległości, zakłóceń i ograniczeń konkretnego sprzętu. Wi-Fi Direct może też zużywać więcej energii niż Bluetooth, szczególnie podczas długiego przesyłania danych.
Do czego można używać Wi-Fi Direct?
Technologia przydaje się wtedy, gdy chcesz połączyć urządzenia bez kabla i bez konfigurowania routera. Najczęstsze zastosowania to:
- Bezpośrednie drukowanie dokumentów ze smartfona, laptopa lub tabletu.
- Przesyłanie zdjęć, filmów i muzyki między telefonami.
- Wysyłanie obrazu lub multimediów do kompatybilnego telewizora albo projektora.
- Łączenie telefonu z wybranymi głośnikami, aparatami, kamerami i innymi urządzeniami peryferyjnymi.
Wi-Fi Direct nie potrzebuje połączenia z internetem, dlatego może działać także wtedy, gdy urządzenia nie są podłączone do lokalnej sieci. To przydatne na przykład podczas przekazywania dużego pliku między dwoma telefonami.
Jak włączyć Wi-Fi Direct na Androidzie?
Nazwy ustawień mogą nieznacznie różnić się zależnie od producenta telefonu i wersji Androida. Typowa ścieżka wygląda następująco:
- Otwórz Ustawienia telefonu.
- Przejdź do sekcji Połączenia lub Sieci bezprzewodowe.
- Wybierz Wi-Fi, a następnie opcję Wi-Fi Direct.
- Włącz funkcję i poczekaj, aż telefon wyszuka dostępne urządzenia.
- Stuknij nazwę sprzętu, z którym chcesz nawiązać połączenie.
- Zaakceptuj prośbę o sparowanie na urządzeniu odbiorczym.
Po nawiązaniu połączenia wybierz plik w aplikacji galerii lub menedżerze plików, użyj opcji udostępniania i wskaż Wi-Fi Direct, jeśli system ją wyświetla. Nie każdy telefon pokazuje tę funkcję jako osobną pozycję. Czasem producent udostępnia własne narzędzie do przesyłania danych, które korzysta z podobnego mechanizmu.
Wi-Fi Direct a hotspot i AirDrop
Wi-Fi Direct nie jest tym samym co hotspot. W pierwszym przypadku urządzenia tworzą bezpośrednie połączenie do wymiany danych i nie otrzymują dostępu do internetu. Hotspot, nazywany też tetheringiem, wykorzystuje transmisję komórkową telefonu. Smartfon tworzy wtedy sieć Wi-Fi, a podłączone urządzenia mogą korzystać z jego połączenia internetowego.
Wi-Fi Direct różni się także od AirDrop. AirDrop jest rozwiązaniem Apple służącym do wymiany plików między urządzeniami tego producenta. Wykorzystuje Wi-Fi i Bluetooth, ale nie jest po prostu nazwą funkcji Wi-Fi Direct. Na Androidzie należy korzystać z Wi-Fi Direct albo z narzędzia do udostępniania plików obsługiwanego przez dany model telefonu.
Gdy przesyłasz duży plik bez routera, Wi-Fi Direct będzie zwykle lepszym wyborem niż Bluetooth. Do słuchawek i innych energooszczędnych akcesoriów częściej sprawdzi się Bluetooth, a do udostępniania internetu – hotspot.