Pigtail światłowodowy – co to jest i do czego służy?

Pigtail światłowodowy to krótki odcinek kabla zakończony fabrycznie złączem optycznym tylko z jednej strony. Drugi koniec pozostaje nieuzbrojonym włóknem, które łączy się z kablem światłowodowym przez spawanie. Dzięki temu pigtail pozwala zakończyć kabel magistralny lub dystrybucyjny i wyprowadzić z niego standardowe złącze do dalszego połączenia.

Czym jest pigtail światłowodowy?

Nazwa „pigtail” oznacza dosłownie „warkocz”. W instalacji światłowodowej jest to pojedynczy, zwykle krótki odcinek włókna lub kabla światłowodowego. Jeden koniec ma zamontowany fabrycznie wtyk, na przykład SC albo LC, a drugi jest przygotowany do połączenia z włóknem kabla za pomocą spawarki światłowodowej.

Takie rozwiązanie łączy trwałość spawu z jakością fabrycznie wykonanego złącza. Połączenie z kablem wykonuje się wewnątrz przełącznicy, mufy lub skrzynki, a zakończony wtykiem koniec można podłączyć do adaptera, panelu krosowego albo innego elementu infrastruktury. Pigtail nie jest więc przewodem do bezpośredniego łączenia dwóch urządzeń.

Pigtail a patchcord – czym się różnią?

Oba elementy mogą wyglądać podobnie, ale pełnią inną funkcję. Najważniejsza różnica dotyczy liczby złączy i sposobu montażu:

Próba użycia pigtaila jako przewodu krosowego nie zadziała bez dodatkowego zakończenia jego surowego końca. Do bezpośredniego łączenia portów służy patchcord, który ma wtyki po obu stronach.

Gdzie stosuje się pigtail światłowodowy?

Pigtail montuje się w miejscach, w których kabel trzeba bezpiecznie zakończyć i uporządkować włókna. Najczęstsze zastosowania obejmują:

• Przełącznice ODF – pigtail spawa się z włóknem kabla doprowadzonego do szafy, a jego złącze wyprowadza na panel przełącznicy.
• Mufy światłowodowe – służy do łączenia i ochrony włókien w punktach, w których kable są rozdzielane lub przedłużane.
• Szafy rackowe i szafki krzyżowe – pomaga przejść z kabla magistralnego na porty wyposażone w standardowe adaptery.
• Puszki abonenckie oraz sieci FTTH i FTTx – pozwala zakończyć włókno w punkcie dystrybucyjnym lub przyłączeniowym.

Połączenie pigtaila z kablem wykonuje się najczęściej przez spawanie. Włókna są wtedy precyzyjnie ustawiane i trwale łączone, co ogranicza tłumienie sygnału. Sam proces wymaga specjalistycznego sprzętu, między innymi spawarki światłowodowej, dlatego montaż zwykle wykonuje instalator mający doświadczenie w pracy z włóknami.

Jakie rodzaje pigtaili wyróżniamy?

Dobór pigtaila musi odpowiadać pozostałej części instalacji. Znaczenie ma rodzaj włókna, typ złącza oraz sposób polerowania czoła ferruli.

Podstawowe typy złączy spotykane w pigtailach to:

• SC – złącze typu push-pull, często używane w instalacjach telekomunikacyjnych i telewizji kablowej.
• LC – mniejsze złącze zatrzaskowe, przydatne tam, gdzie liczy się duża gęstość portów, na przykład w szafach i urządzeniach sieciowych.
• FC – złącze gwintowe, które dobrze sprawdza się w środowiskach narażonych na drgania.
• ST – złącze bagnetowe, spotykane szczególnie w starszych lub wielomodowych instalacjach LAN.

Pigtaile występują jako jednomodowe, najczęściej z włóknem 9/125 µm, oraz wielomodowe, na przykład 50/125 µm lub 62,5/125 µm. W sieciach jednomodowych stosuje się często włókna zgodne ze standardami G.652D albo G.657, a w wielomodowych między innymi warianty OM.

Trzeba też dopasować rodzaj szlifu. PC lub UPC oznacza czoło przygotowane do kontaktu fizycznego, natomiast APC ma szlif skośny, który ogranicza odbicia wsteczne. Złącza PC, UPC i APC nie powinny być łączone przypadkowo, ponieważ wymagają zgodności z adapterem i pozostałymi elementami toru optycznego.

W praktyce pigtail dobiera się więc nie tylko po nazwie złącza, lecz także według trybu pracy sieci, rodzaju włókna oraz standardu polerowania. Najważniejsze jest zachowanie zgodności całego toru, od kabla i spawu po panel oraz urządzenie końcowe.

Najkrócej: pigtail ma jedno fabryczne złącze, a jego drugi koniec służy do spawania z kablem światłowodowym. Patchcord ma dwa złącza i służy do krosowania gotowych portów.